گویی تمام غمهای عالم چون کوه بر دلم سنگینی میکند

پریشان و بی قرار کنجی نشسته ام و به روزهای خوش گذشته افسوس می خورم

که چه زود گذشت و چرا قدرش را ندانستم .... چرا قدرش را ندانستم؟ چرا؟