کاش امتداد لحظه ها تکرار دوباره با توبودن بود گاه یک لبخند

آنقدر عمیق میشود که گریه میکنم گاه یک نغمه آن قدر دست

که چشمانم رهایش نمیکنند گاه یک عشق آن قدر ماندگار است که

فراموشش نمیکنم

یاد داشته باشیم:جان فدا کردن برای دوست چندان

مشکل نیست،پیدا کردن دوستی که ارزش جان

فدا کردن را داشته باشد مشکل است

چه دردیست در میان جمع بودن ولی در گوشه ای تنها

نشستن برای دیگران چون کوه بودن ولی در چشم خود

آرام شکستن برای هر لبی شعری سرودن ولی لب های

خود همواره بستن به رسم دوستی ...دستی فشردن ولی

با هر سخن قلبی شکستن به نزد عاشقان چون سنگ

خاموش ولی در بغض خود غوغا نشستن

عاشقی را شرط اول ناله وفریاد نیست تا کسی

از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست عاشقی مقدورهر

عیاش نیست غم کشیدن صنعت نقاش نیست

اخرین بار که اورا دیدم گردنبند صلیبی به او هدیه

کردم گفت:من که دوستت ندارم پس چرا به من

هدیه می دهی!؟ گفتم:بر سر هر گوری صلیبی

می نهند این صلیب را بر گردنت بالای قلبت بیاویز

زیرا انجا گورستان عشق من است

چقدردوست داشتم حرفهایم را بفهمید. چقدر دوست داشتم نگاههایم را درک کنید

چقدر دلم می خواست یک نفر از من بپرسد: چرا نگاههایت انقدر غمگین است؟

و همیشه من بودم و تنهایی ام .... من و تنهایی و دفتری پر از خاطره

آری ـــــ با شما هستم

شمایی که بی تفاوت از کنارم گذشتید و حتی یک بار هم نپرسیدید

چـــــــــــــرا چشـــــــــــمهایت همیــــــــــشه بارانــــــــــــی اســــت؟

باران مي بارد نمي دانم بخندم يا گريه کنم؟ زيرِ باران کدام خاطره را نگاه دارم و کدام را بشويم

و کسي رو که دوست داري به اين آسوني ها از دست نده

فعل رفتن رو صرف كن

گفتم : رفتم ...رفتي ...رفت

ساكت مي شوم ، مي خندم ،

ولي خنده ام تلخ مي شود

معلم داد مي زند : خوب بعد ؟ ادامه بده

و من مي گويم : رفت ...رفت ...رفت

رفت و دلم شكست ...غم رو دلم نشست

رفت و شاديم مُرد ...شور و نشاط رو از دلم برد

رفت ...رفت ...رفت

خنده تلخ من از گريه غم انگيز تر است

كارم از گريه گذشته كه به آن مي خندم

اگر همه ی خواسته ها را خلاصه کنيم

ميخواهم آنقدر احساس زنده بودن نمايم که امروز مرگ را طلب کنم

مـــرد گــفــت : بــرتــو عاشــق شــده ام . زن گــفت : بــرمـن چـه عاشــق شــده اي ،

مـرد از آنــجــــا بـــرگــشـــت و زنــي بــد صــورت ديــــد ،

زن گـفــت: تــو راســت نگـفــتي. اگــرعـاشــق مــن بـودي، پــيــش ديـگــري چـرا مـي رفــتي ؟

كه از انگور باده مي سازند

از ذغال آتش

اين قانون سخت انسان هاست

كه زنده بمانند

به رغم تلخي ها

به رغم خطر هاي مرگ

كه آب را به نور تبديل كنند

خواب را به واقعيت

زیراتنها به دنیا آمده ای و تنها از دنیا خواهی رفت

که تو را و هســـــــــتی تو را نابود می کند

بگذار خانه عشقت خالی از وجود کسی باشد

زیرا اگر عشق در آن منزل کند به ویرانه هایش هم رحم نمیکد

اما...اگر روزی آمد که عاشق شدی

تنها یک نفر را دوست داشته باش

بخواب، بخند و قدم بردار تنها به خاطر او

بگذار عشقی پاک،مقدس و آسمانی داشته باشی

عاشـــق ترين نگاهم را روي قايقي از باد نشاندم

چشمانت را بستي و قايقم غـــرق شد

دريغ مي کنند،آن زمان که دستي نمي بيني تا به ياريت بشتابد

و شانه هاي خسته و غمگينت را پناهي باشد ،بدان که هميشه

گوش شنوايي منتظر شنيدن غصه هاي توست

آرام غصه هايت را بگو ، بغض هاي کهنه و نشکسته ات را در

نکن

دل اگر عاشق شد

چوبش بزن

دارش بزن

زهرش بده

او را به این دیوانگی عادت نده

ســــــعي کــن هــيـــــــــچ مــــوقـع بـه کـــسي دل نـــبـنـدي

چـون ايـن دنـــيا اونـقدر کـوچـيکه ، کـه دو تـا دل کــنار هم تــوش جــا نــمي شــه

چــون ايــن دنـــيا اونـــــقدر بـزرگــه کـه ديـــگه نـمي تـوني پــيداش کـنـــي

شب است. شبی آرام و دلگیر

آهسته پرده را کنار می زنم

نگاهم بی درنگ از پنجره به اعماق شب می گریزد و به دنبال آشنای دوری چشمان منتظرم را وداع می گوید

می رود ولی هرگز باز نمی گردد

دلم را آهسته بر می دارم

اکنون که اینچنین در سرمای دلتنگیش می لرزد، دست سردش را در دست می گیرم و به راه می افتم

می روم؛

آری می روم تا دلم در فضای آزاد روزهای زیبای گذشته اش هوایی بخورد

خدانگهدار

خداوندا

گویی تمام غمهای عالم چون کوه بر دلم سنگینی میکند

پریشان و بی قرار کنجی نشسته ام و به روزهای خوش گذشته افسوس می خورم

که چه زود گذشت و چرا قدرش را ندانستم .... چرا قدرش را ندانستم؟ چرا؟

عشق مثل یه تیره که درست می خوره وسط قلب آدم

نه می تونی درش بیاری و نه می تونی بذاری بمونه

اگه درش بیاری می میری و اگه درش هم نیاری می میری

پس آخرش جونت رو می گیره

عشق از دوستي سوال کرد : تفاوت من و تو در چيست ؟

من آنها را با دروغ از هم جدا مي کنم ولي تو با مرگ

اون وقتي که فکر مي کني توي7 تا آسمون،

يه نفر هست که واسه ديدنت ثانيه شماري ميکنه

ای آنکه روزی دلم را به بهای لبخند دروغینت فروختم؛ بیهوده تلاش می کنی؛ دیگر حتی گوشه ای از قلبم را به دنیایی نخواهم فروخت

آری با تو هستم

اشکهایم تمام آنچه از تو در قلبم بر جای مانده بود زدودند و من اکنون دیگر هیچ رد پایی از تو نمی بینم

آنها که از دور نگاه ميکنند مي گويند:" تو چه کم داري؟ هيچ" و من باران

و با لبخند پوچي به نشانه تاييد سر تکان مي دهم

و آن غم نبودن توست !!! من در کنار همه تو را کم دارم

به من گفت بمیر

انتهای زندگی کجاست؟

ايا انجايی نيست که غرور می شکند؟

رود خروشان عشق جاريست

اگه يــك روز فـكـــر كــردي نــبــودن يـــه كــسي بهــتـــر از بــودنـشـــه

چشـــمات رو بـبـنـــد و اون لحـــظـه اي كـــه اون كــنـارت نباشـــه رو بــه خــاطـــر بيــــار

اگـــه چــشـمـات خـــيس شــــــد بدون داري بــه خـــودت دروغ مـي گـي و هـــنوز دوســتش داري